Merhabalar,
Ne az yazıyorum bu aralar.. En son yazımda güzel haberler ile geleceğimi yazmıştım ve Allah'ın izni ile umreye gittim, tesettüre girdim ve mutlu mesut yaşıyorum şuan. Daha güzel ne haberi getireyim değil mi? :)
Bu bloğu açma sebebim umreye gidecek kişilere her konuda yardımcı olmak idi. Gittim geldim ve fırsat buldukça her konuda post hazırlayacağım inşaAllah. Rabbim tüm gitmek isteyenlere o toprakları görmeyi, bu duyguyu yaşamayı nasip etsin..
Gelelim kapanma hikayeme..
Benim fazla bir hikayem yok aslında yaşadığım güzel bir süreç desem bu konuda daha anlamlı olur.
Ağustos ayına, bundan taa yedi ay öncesine dayanıyor bu süreç. Elhamdülillah müslüman, Allah'ı anan bir gençtim ama namaza bir türlü başlayamayan, tesettür için ise
kıl bu saçım görünse ne olacak, erkekler benim saçımın telinden mi etkilenecek düşüncesindeydim. (Şimdi bu düşüncede olan kişiler için o kadar üzülüyorum ve dua ediyorum ki)
Bir gece uykumdan uyandım ve düşünmeye başladım. Doğduğumdan beri Allah bilir ne kadar günah işledim kim bilir. Kızlar arasında dedikodu da yaptım, kuldan korkup Allah rızasını unutup yalan da söyledim. Bunun yanında hayatta o kadar çok şeye sahibim ki şükretmek için ama yaptıklarım yeterli mi acaba? Ne insanlar var hasta yatağından kıpırdayamayan ama bütün gününü Kur'an okuyarak ve namaz kılarak geçiren. Bizim kız da okul düşünsün, mezun olunca ne olacak diye düşünsün dünya hayatına dalsın ama günde 45 dakikasını Allah'a şükretmeye ayırmasın, Allah'ın indirdiği ayetleri görmezden gelip başı açık gezsin dedim
ve ertesi gün tesettüre girmeye kadar verdim. Evet sadece kararda kaldı ve kapanamadım.. Yine şeytan dürttü
Derya bütün ibadetlerin tam mı ki tesettürün kaldı dedim kendime.
Kimse dört dörtlük değildir ama kusurlarımızı görmek, sadece bunlara odaklanmak bizi ileriye gitmek yerine aksine geriye iter. İpin ucunu nereden tutsam kardır diyerek yaklaştığımızda, o ipin sizi ne güzel yerlere götüreceğini göreceksiniz..
Şeytanla savaşı ben kazandım galiba.
